Newsletter

specjalna oferta na usługi implantologiczne

Implanty są obecnie najnowocześniejszą metodą uzupełniania braków zębowych.
Wysokiej jakości materiały, precyzja wykonania oraz pełna gama kolorystyczna implantów gwarantują poczucie komfortu.

Implantologia stomatologiczna:
to dziedzina stomatologii będąca najbardziej zaawansowaną metodą przywracania brakujących zębów i dająca jednocześnie szansę na uzyskanie pięknego uśmiechu. Ząb zostaje odbudowany na implancie. W najbardziej idealny i jednocześnie naturalny sposób naśladuje naturę zarówno swoim wyglądem jak i funkcjonowaniem.
Leczenie implantologiczne przewyższa swoimi zaletami inne metody uzupełniania braków zębowych.

Czym jest implant?

Implant, to element zastępujący korzeń zęba - wykonana z tytanu niewielka śrubka o ściśle określonym kształcie, którą wszczepia się w kość szczęki lub żuchwy w miejscu brakującego zęba (wszczep śródkostny w kość wyrostka zębodołowego). Łącznik implantu jest mocowany do jego górnej części, tworząc w ten sposób miejsce zakotwiczenia dla uzupełnienia protetycznego: korony, mostu, czy też protezy, o kształcie i barwie dopasowanych do pozostałych zębów.  
Istotą tytanowych implantów są unikalne właściwości tego metalu, który wprowadzony do organizmu, nie jest traktowany jako ciało obce i odrzucany, lecz zespala się z tkankami (biokompatybilność w procesie osteointegracji). Odkrycie tych właściwości tytanu było przełomem w medycynie i stomatologii XX wieku, a jego odkrywca został uhonorowany nagrodą Nobla.

Skąd ten tytan?

Podobnie jak w wielu innych dziedzinach życia, tak też implantacja znana była już w starożytności. Starożytni Egipcjanie „wszczepiali” w miejsce brakującego zęba fragmenty kości słoniowej lub drewna. Warto wiedzieć, że aż do połowy XX wieku implantacja była dziedziną wręcz eksperymentalną - w miejsca braków zębowych wstawiano naturalne ludzkie lub zwierzęce zęby, porcelanę, czy metale szlachetne, jak złoto, srebro i platyna. Eksperymenty te niekoniecznie kończyły się szczęśliwie - wszczepy były odrzucane przez organizm ludzki, a pacjent, o ile przeżył, zamiast szerokiego uśmiechu miał jedynie skwaszoną z bólu minę... Oczywiście, ówczesne metody nie mają wiele wspólnego z dzisiejszymi, poza samą ideą.

Przełom nastąpił w 1952 roku, kiedy to zespół badawczy szwedzkiego profesora i lekarza ortopedy, Pera Ingvara Branemarka, odkrył nieznane dotąd właściwości tytanu - biokompatybilność (zdolność do trwałego łączenia się z tkanką kostną). Odkrycie to było dla profesora szczęściem w nieszczęściu, bo choć uniemożliwiło mu zdobycie wyników z prowadzonego wówczas badania, dało w zamian Nagrodę Nobla. Od tamtej pory implantologia stała się rozległą, stale rozwijaną dziedziną medycyny. Dzięki przypadkowemu wynalazkowi profesora Branemarka, dziś miliony osób na całym świecie mogą cieszyć się pełnym uzębieniem.
 
Na czym polega leczenie implantologiczne?

Zabieg implantologiczny obejmuje dwa rozłożone w czasie etapy - część chirurgiczną oraz część protetyczną.

Wbrew pozorom, wykonywany w znieczuleniu miejscowym etap chirurgiczny, podczas którego wprowadza się implant (tytanową śrubę) do kości żuchwy lub szczęki jest mniej skomplikowany i znaczniej mniej bolesny, aniżeli powszechnie znane usunięcie zęba. Po wszczepieniu śruby implantowej rana zostaje zszyta i pozostawiona na okres od 3 do 6 miesięcy, aż do momentu całkowitego pokrycia się dziąsłem. W tym czasie tytanowa śruba zespala się z tkankami, tak by była przez organizm traktowana jako jego naturalna część. Na okres wspomnianych kilku miesięcy procesu osteointegracji, pacjent otrzymuje tymczasowe protetyczne uzupełnienie braku zębowego.

Po procesie osteointegracji, implant zostaje odsłonięty, a na końcówce tytanowej śruby mocuje się stałe uzupełnienie protetyczne - pojedynczą koronę, most lub protezę, w zależności od rodzaju braku zębowego.